Kayıp Frekans: Geceleri Yayın Yapan Sinyal (OSINT Challenge Sezon III)

Kayıp Frekans, AltaySec OSINT Challenge serisinin üçüncü sezonudur. 15 Eylül 2026'da saat 14.00'te, NGN ve Kodluyoruz iş birliğiyle, bireysel olarak oynandı. Altı bölümlük sinematik bir oyundu ve yaklaşık üç saat sürdü. Oyuncu, hafızasını kaybetmiş bir dedektifin gözünden, sadece geceleri yayın yapan gizemli bir frekansın peşine düşüyordu.

Hikâye nasıl başlıyordu?

Soğuk. Tuz, kar, bir yerde cızırdayan bir telsiz. Dedektif bir pansiyon odasında uyanır. Pencerede kar, deniz ve bir kasaba vardır. Masada soğumuş bir çay, kapatamadığı bir telsiz ve içinde donmuş bir tohum taşıyan kehribar bir kolye. Pikaba iğne düşer; bir kadının şarkısı başlar. Dedektif bu şarkıyı bir yerden bilir, ama plağın etiketi boştur.

Kapıyı yeni ortağı Ömer çalar. Merkez'e ulaşılamıyordur. Masadaki eski sistemde üç bin yüz on iki kapanmış dosya ve tek bir açık dosya vardır: Kayıp Frekans. Dedektif dosyayı çözecektir. Belki onu çözünce kim olduğunu da hatırlayacaktır.

Altı bölüm, altı mekân

Hikâyenin sonunu burada vermiyoruz. Oynayanlar bilir; oynamayanlar için sürprizi bozmak istemeyiz.

Oyuncuya hiç talimat yazılmadı

Kayıp Frekans'ın en önemli kuralı buydu. Sahnelerde "şu dosyayı indir" ya da "şu araçla incele" denmedi. Her ipucu dünyanın kendisindeydi: radyodan gelen rakamlar, ilan panosuna asılmış solmuş bir not, bir fotoğrafın köşesinde görünen bir el, bir kayıt kanalının açıklama satırı.

Bu yaklaşım, OSINT'in gerçek hâline sadık kalmak içindi. Gerçek bir araştırmada da kimse size hangi aracı kullanacağınızı söylemez. Ne aradığınızı ve nerede arayacağınızı siz bulursunuz.

Hangi OSINT teknikleri kullanıldı?

Her bölüm farklı bir teknik ailesi istiyordu. Katılımcıların yarışmadan sonra kendi paylaşımlarında da saydığı başlıca teknikler şunlardı:

Bu tekniklerin her biri bir yarışma numarası değil, gerçek bir araştırma becerisidir. Görsellerin üst verisini temizlemenin neden önemli olduğunu fotoğraftan konum bilgisi silme yazısında, steganografinin mantığını steganografi nedir yazısında anlattık.

İzler nerede duruyordu?

Kayıp Frekans'ın izleri tek bir sitede değildi. Oyun sayfalarının yanında bir YouTube kanalı, bir İnternet Arşivi kaydı ve bir GitHub deposu da hikâyenin parçasıydı. Hepsini biz kurduk ve kurgunun içinde yaşattık. Oyuncu, gerçek bir araştırmadaki gibi platformlar arasında iz sürüyordu.

Bu da serinin değişmeyen kuralıydı: kişiler, kurumlar ve olaylar gerçek değildir, izler bizim kurduğumuz hesaplarda durur. Kimsenin gerçek verisine dokunulmaz.

Katılımcılar ne dedi?

Yarışmadan sonra pek çok katılımcı deneyimini LinkedIn'de kendi cümleleriyle anlattı. Ortak noktaları şuydu: klasik CTF formatlarının aksine baştan sona kurgusal bir hikâyeyi takip etmek ve her aşamada farklı bir OSINT tekniğini denemek. Bir katılımcı, farklı kaynaklardan gelen bilgiyi birleştirip doğru noktada yön değiştirmenin yarışmanın en öğretici tarafı olduğunu yazdı.

Bizim için en değerli geri bildirim buydu. Kayıp Frekans'ı bir sınav olarak değil, oynanırken öğreten bir hikâye olarak tasarlamıştık.

Kayıp Frekans bize ne öğretti?

Üçüncü sezon, hikâyeli OSINT formatının büyüyebildiğini gösterdi: altı bölüm, sinematik sahneler, birden fazla platforma yayılan izler ve kurumsal iş birlikleri. Aynı zamanda serinin temel fikrini de doğruladı: insanlar bir yarışmayı en çok hikâyesiyle hatırlar.

Serinin ilk iki sezonunu Sleepers ve JANE.LOG yazılarında, tamamını ve tasarım kurallarımızı AltaySec OSINT Challenge yazısında anlattık. Bu teknikleri adım adım çalışmak isterseniz akademideki OSINT yolu ve laboratuvarlar iyi bir başlangıç.