Nmap Komutları: Kullanım Örnekleriyle Kopya Kâğıdı

Nmap komutları tek bir kalıba uyar: nmap [seçenekler] [hedef]. Seçenekler neyin, nasıl ve hangi hızla taranacağını söyler. Bu kopya kâğıdı en çok kullanılan seçenekleri amaca göre gruplar: hedef yazımı, canlı cihaz bulma, port seçimi, tarama türü, sürüm tespiti, hız ve çıktı. Örnekleri yalnız kendi ağında, izinli laboratuvarda ya da scanme.nmap.org üzerinde dene.

Nmap kullanımı: komut nasıl yazılır, ne zaman sudo gerekir?

Nmap'in ne olduğunu ve nasıl kurulduğunu Nmap nedir yazısı anlatıyor. Bu sayfa doğrudan komutlara geçer.

En kısa komut yalnız hedeften oluşur:

nmap scanme.nmap.org

Seçenek vermezsen Nmap önce hedefin ayakta olup olmadığını yoklar, sonra en yaygın 1000 TCP portunu tarar. Seçeneklerin sırası çoğu durumda önemli değildir. Hedefi sona yazmak okumayı kolaylaştıran bir alışkanlıktır.

Komutu sudo ile çalıştırıp çalıştırmaman sonucu değiştirir:

• Yetkiliyken Nmap varsayılan olarak SYN taraması yapar. UDP taraması ve işletim sistemi tespiti de yalnız bu durumda çalışır.
• Yetkisizken tam TCP bağlantısı kuran connect taramasına geçer. Daha yavaştır ve hedefin günlüklerine düşme olasılığı daha yüksektir.

Kimi tarayabileceğin sorusunun cevabı kısa: sahibi olduğun ağ, kendi kurduğun laboratuvar ve yazılı izin aldığın sistemler. Nmap projesinin scanme sunucusu herkese açık bir test hedefidir. Kuralı nettir: günde birkaç tarama yeterli, günde yüz tarama ya da parola deneme aracı yok. Türk Ceza Kanunu'nun 243. maddesi bilişim sistemine hukuka aykırı girmeyi, 244. maddesi sistemin işleyişini engellemeyi ya da bozmayı suç sayar. İzinsiz tarama somut olaya göre bu maddeler açısından sorun doğurabilir. Sınırın nerede başladığını hacking yasal mı yazısında okuyabilirsin.

Hedef nasıl belirtilir?

Nmap tek adresten tüm alt ağa kadar farklı hedef yazımlarını kabul eder. Birden fazlasını aynı komutta birleştirebilirsin.

İzin belgesinde yazan aralığı önce -sL ile listele. Kapsam dışı bir adresin araya girmediğini taramadan önce görürsün.

Ağdaki canlı cihazlar hangi komutla bulunur?

Host keşfi "kim ayakta?" sorusunu yanıtlar. Port taramasından önce çalışır ve taranacak listeyi daraltır.

Yetkili çalıştırdığında Nmap keşif için birkaç farklı yoklama gönderir: ICMP yankı isteği, 443'e TCP SYN, 80'e TCP ACK ve ICMP zaman damgası isteği. Yetkisizken yalnız 80 ve 443'e bağlantı dener. Yetkiliyken aynı yerel Ethernet ağındaki hedeflere ARP sorar. Bu yüzden ev ağında sudo ile yapılan keşif daha güvenilirdir.

-Pn, ping'e yanıt vermeyen bir sunucuyu taramak için işe yarar. Bedeli süredir: Nmap her adresi canlı varsayar ve boş adreslerde de bekler.

Bulduğun listeyi modemin bağlı cihazlar sayfasıyla karşılaştır. Tanımadığın bir cihaz çıkarsa önce ne olduğunu araştır.

Hangi portlar taranır, nasıl seçilir?

Varsayılan tarama en yaygın 1000 portu kapsar. Envanter çıkarırken bu yetmeyebilir, hızlı bir kontrolde fazla gelebilir.

Bir hizmet yüksek numaralı bir porta taşınmışsa varsayılan tarama onu kaçırabilir. Kendi sunucunun gerçek envanteri için -p- kullan. Port numaralarının ne anlama geldiğini port nedir yazısında, yaygın portların kısa listesini ağ temelleri kopya kâğıdında bulabilirsin.

SYN, connect ve UDP taraması ne zaman kullanılır?

Tarama türü, Nmap'in porta nasıl dokunacağını belirler.

UDP taraması yavaştır, çünkü birçok sistem "port erişilemez" yanıtlarını sınırlar. Önce sudo nmap -sU --top-ports 20 192.168.1.10 gibi küçük bir listeyle başla. TCP ve UDP'yi aynı komutta -sS -sU ile birleştirebilirsin.

Servis sürümü ve işletim sistemi nasıl tespit edilir?

Açık port, orada bir şeyin dinlediğini söyler. Sürüm tespiti ise o şeyin ne olduğunu söyler. Savunmada asıl değerli bilgi budur, çünkü eski yazılımı bu adımda bulursun.

Nmap'in kendi belgeleri -A ve -sC için aynı uyarıyı yapar: izin olmadan hedef ağa karşı kullanma. Bu seçenekler yalnız port listelemekle kalmaz, hizmetlerle konuşur.

Sürüm bilgisi bir tahmindir. Bazı hizmetler sürümünü gizler ya da yanlış bildirir. Şüpheli bir bulguyu cihazın kendi yönetim ekranından doğrula.

Tarama hızı nasıl ayarlanır?

Hız şablonları -T ile seçilir. Varsayılan -T3'tür, yani yazmasan da bu hızda çalışır.

-T0 ve -T1 çok yavaştır ve günlük işte kullanılmaz. Daha ince ayar için --max-rate 100 saniyedeki paket sayısına üst sınır koyar. --scan-delay 1s ise aynı hedefe giden yoklamalar arasına en az bir saniye koyar.

Nmap belgeleri varsayılan hızda cihaz çökmesinin ve bant sorununun nadir olduğunu söyler. Aynı belgeye göre bu riski azaltmanın en etkili yolu hızla oynamak değil, sürüm tespitini kapalı tutmaktır. Eski bir yazıcı ya da basit bir akıllı ev cihazı tarayacaksan ikisini birlikte uygula: -sV kullanma ve hızı sınırla.

Çıktı nasıl kaydedilir ve okunur?

Kaydedilmeyen tarama bir ay sonra karşılaştırılamaz.

Nmap altı port durumu tanır: open, closed, filtered, unfiltered, open|filtered ve closed|filtered. Son üçü yalnız belirli tarama türlerinde çıkar. open, closed, filtered ve open|filtered durumlarının anlamını Nmap nedir yazısındaki tabloda bulabilirsin. Bir portun neden filtered göründüğünü merak ediyorsan --reason çoğu zaman cevabı verir.

İki taramayı karşılaştırmak için Nmap projesinin Ndiff aracını kullan: ndiff eylul.xml ekim.xml. Yeni açılan port ya da ağa katılan cihaz tek bakışta görünür.

Yetkili ağ için hazır Nmap komutları nelerdir?

Aşağıdaki tarifler yukarıdaki seçenekleri birleştirir. Adresleri kendi ağına göre değiştir.

Bu tarifleri denemek için en güvenli yer kendi laboratuvarındır. Sanal makinelerle bir tane kurmak için ev laboratuvarı rehberine bak. Tarayıcıdan çalışan hazır ortamlar için laboratuvar sayfasına göz at.

Kaynaklar

• Nmap Başvuru Kılavuzu: Port tarama temelleri
• Nmap Başvuru Kılavuzu: Host keşfi
• Nmap Başvuru Kılavuzu: Zamanlama ve performans
• Nmap Başvuru Kılavuzu: Port tarama teknikleri
• Mevzuat Bilgi Sistemi: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu